Αντιθέσεις Ι


Είμαστε η μέρα, μάτια μου.
Και η νύχτα.
Είμαστε ποιήματα, συναισθήματα.
Λέξεις που γεννούν συνθήματα.
Είμαστε άσματα.
Κύκνεια.
Όταν σκοτεινιάζει είμαστε η ζωή.
Τη μέρα είμαστε ο θάνατος.
Τη νύχτα κυνηγάμε την αγάπη.
Απ άλλες οδούς.
Νομίζουμε πως είμαστε δυνατοί.
Πως στα σκοτάδια θα ανακαλύψουμε το φως.
Είμαστε;
Και τη μέρα;
Ο ήλιος μας τρομάζει.
Μας φυλακίζει.
Μας πάει πίσω.
Αλλού.
Πουθενά.

Μα η νύχτα.
Η νύχτα σου χε χαρίσει κάτι μαύρους μαρκαδόρους.
Για να εξαπατάσαι.
Για να ζεις και το πρωί.
Για να μαυρίζεις τη μέρα.


Βαψτη μαύρη τη μέρα μάτια μου.
Κι ας σου κρατά μούτρα ο ήλιος.
Και ας μη μας ξαναμιλήσει κι ο θεός.

Βαψτη μαύρη τη μέρα μάτια μου.
Κι ας μας μισήσουν τα λουλούδια.
Κι ας γελάει μαζί μας το φεγγάρι.

Βαψτη μαύρη τη μέρα μάτια μου.
Τι να πρωτοφωτίσει το φως του ήλιου;
Τα ψέματα;
Τα λάθη;

Σβήστο το φως της μέρας.
Το φως του σκοταδιού κράτα.
Ίσως φωτίσει και τα πάθη.


Γεωργοκίτσου Σπυριδούλα


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου