Οι λέξεις.


Είναι σπουδαίες οι λέξεις.
Μη τις σκορπάς.
Είναι μοιραίες γυναίκες,
μαυροφορεμένες,
με απαλά λικνίσματα στο άκουσμα τις βροχής.
Είναι έρωτες κρυφοί
στα μάτια δειλών αντρών.
Είναι ματιές ερωτευμένων
μέσα στο πλήθος.

Να τις προσέχεις τις λέξεις.
Είναι ορφανά μωρά που μεγαλώνουν
σε ιδρωμένους τοίχους ιδρυμάτων.
Είναι παιδικά βίαια τραυματισμένα μάτια.

Να τις προσεχείς τις λέξεις.
Είναι δυνατές κραυγές
μέσα στις νύχτες.
Είναι ουρλιαχτά,
φίλοι των αστεριών
και των ανέμων.
Είναι ουρλιαχτά.
Δικά μου.
Να ρθεις.
Τα ακούς;

Γεωργοκίτσου Σπυριδούλα


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου