Τα τέσσερα γράμματα


Τα μεσάνυχτα ερχόταν η νύχτα να μας σκεπάσει.
Η Απουσία σου πετούσε τα σεντόνια στο πάτωμα.
Πιο ταραχώδης απ την παρουσία σου.
Αλλά πιστή.
Στεκόταν δίπλα μου και μου ψέλλιζε τέσσερα γράμματα.
Πόσο βαριά όταν τα ένωνε;
«Λάθη!», φώναζε.

Έτρεμα.
Η νύχτα ερχόταν να με καλμάρει.
«Πάθη!», μου λεγε ότι φώναζε.
Με σκέπαζε με το σεντόνι,
Με ψέματα.
Έτσι κάλμαρα.
Έτσι συνέχιζα.
Έτσι ζούσα.
Κουβαλώντας τέσσερα σκουριασμένα,
τέσσερα ψεύτικα γράμματα.

Γεωργοκίτσου Σπυριδούλα


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου