Η μαύρη σκιά.


Φθείρεται κείνη η μαύρη σκιά.
Την κατέστρεψες.

Περιμένει τα μεσάνυχτα.
Κάνει βόλτες στις άδειες πλατείες.
Σε ξένους μιλά που σου μοιάζουν.
Φωνάζει "λείπεις",
μα μιλά σε γκρίζες πλάτες.
Φωνάζει "έλα",
κι ορφανές κραύγες χρωματίζουν την βασανισμένη της ατμόσφαιρα.
Φωνάζει "σε σκέφτομαι",
και μπροστά της οι αναμνήσεις πιάνουν απ το χέρι τις υποσχέσεις και στήνουν χορό.
Ξεθωριάζει.
Βυθίζεται στην ποδοπατημένη άσφαλτο.

Σήκωσέ τη.
Κανενός άλλου το χέρι δεν πιάνει.
Σήκωσέ τη.
Άγγιξέ τη.
Δωσ της μορφή.
Βαλ της λίγη ψυχή.
Άγγιξέ τη.
Ξεθωριάζει.
Φταις.
Φταίει.
Φθείρεται.

Ακούς;

Γεωργοκίτσου Σπυριδούλα


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου