Συναισθησία




Έμπλεξα δύο αισθήσεις μου εχθές.
Την όραση με την ύπαρξη.

Πως δεν είναι αίσθηση η ύπαρξη;
Είναι η μόνη που νιώθω.
Η μόνη που βλέπω.

Και οι άλλοι την βλέπουν.
Άρα υπάρχει.

Έμπλεξα δύο αισθήσεις μου εχθές.
Εκείνες τις δύο που μου είχαν απομείνει.
Που δεν είχαν σβηστεί.
Που μέσα στην όλη μου ανυπαρξία,
έσκαψα και τις βρήκα.

Μου λέγαν,
"Δες ,υπάρχεις."

Και τότε μόνο υπήρχα.

Άγγιζα τις φθαρμένες χορδές μου
και τις γρατζουνούσα
να βγάλουν γλυκούς ήχους.

Και βγάζαν μουγκρητά
υπερφυσικά
κι ανοιξιάτικα.
Της έλλειψης
και 
της απουσίας.

Μου λεγαν,
"Δες, υπάρχεις."

Και ούτε που υπήρχα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου