Απολογισμός συμμάχων



Το κομοδίνο,
οι ξένες άβολες καρέκλες,
οι ίσκιοι των ευκαλύπτων
ζουν.

Οι θάλασσες που δεν προλάβαμε να πάμε
σταμάτησαν να κυλούν.
Αντέδρασαν.
Πήραν το μέρος μου οι θάλασσες.

Μαζί μου ήταν κι οι ξεχασμένοι μαύροι αναπτήρες
που δεν άναβαν πια
όσο κι αν τους γρατζούνιζες.

Οι ακύτταροι οργανισμοί που μας πλαισίωναν
ζουν κι αυτοί.
Τους άφησα να ζήσουν.

Γελάει μαζί μου το κομοδίνο.
Κι οι καρέκλες μειδιάζοντας
ψιθυρίζουν
«Ζωή σε σας».

Ζωή σε μένα, 
λένε.

Ζωή.
Σε μένα.

Μειδιάζω κι εγώ
που τους άφησα να ζήσουν.






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου